miércoles, 28 de junio de 2017

REVISTA POLEIRO 2017




                                                           REVISTA POLEIRO 2017

O TRIUNFO DA BELEZA DA LINGUA, DA MÚSICA E DA IDENTIDADE

        Non puiden evitar emocionarme o outro día ó escoitar unha fermosa canción, chea de alma, de sentimento, de orgullo pola lingua. É unha esperanza para nós os galegos comprobar que a música de calidade na nosa lingua pode ter futuro, aínda fóra das nosas fronteiras. Gracias Portugal por facernos sentir e facernos soñar.



martes, 16 de mayo de 2017

LETRAS GALEGAS 2017

                 Este ano o día das letras galegas homenaxea a Carlos Casares, un escritor comprometido co seu tempo e unha das figuras máis relevantes da literatura galega das últimas décadas do século XX. Un autor de obra perdurable e mensaxe atemporal. Un escritor capaz de converter o vulgar en nobre e o transcendente en normal
                A súa recoñecida traxectoria déixanos obras tan importantes como "A galiña azul”, que o convertiu en pioneiro da literatura infantil; “Xoguetes para un tempo prohibido”, co que gañou o Premio Galaxia e do da crítica da narrativa galega da Asociación Española de críticos literarios; “Ilustrísima” co que foi homenaxeado co premio Crítica Galega; o"O Sol de verán" e outras xoias literarias que o fan máis que mercedor desta homenaxe.   









martes, 14 de marzo de 2017

ESCRITORES GALEGOS NA EMIGRACIÓN

Ola a todos!!! Ben sei que levabamos un tempo desaparecidos, pero non parados, e por fin xa podemos presentar algúns dos traballos realizados por alumnos de 1º e 3º de ESO sobre os nosos autores máis célebres que estiveron na emigración ou no exilio por motivos políticos. Este traballo forma parte do proxecto anual da Biblioteca "A Ollada do outro"


viernes, 24 de febrero de 2017

CONMEMORANDO O DÍA DE ROSALÍA

Tal día coma hoxe en 1837 nacía a nosa escritora máis célebre Rosalía de Castro. Como cada ano queremos rendirlle unha pequena homenaxe en agradecemento ó seu laegado á nosa literatura.



                



 Así mo pediron
na veira do mar
ó pé das ondiñas
que veñen e van

                                     Así mo pediron                                    
na beira do río
que corre aantre as herbas
do campo frorido

Cantaban os grilos,
os galos cantaban
o vento entre as follas
ruxindo pasaba.

Cantaban os preados,
manaban as fontes
antre as herbas e viñas
figueiras e robres.

Tocaban as gaitas.
Ó so das pandeiras
bailaban os mozos
cas mozas modestas.

Que cofias tan brancas!
Que pano con freco!
Que dengues de grana!
Que sintas! Que adresos


Que ricos mandiles!
Que verdes refaixos
Que feitos xustillos
de cor colorado!

Tan vivos colores


a vista trubaban;
de velos tan váreos
o sol se folgaba

De velos bulindo
por montes e veigas
coidou que eran rosas
garridas e frescas.

        Cantares gallegos Rosalía de Castro 1863










  









miércoles, 9 de noviembre de 2016

REVISTA POLEIRO 2016

viernes, 21 de octubre de 2016

OUTONO DAS LETRAS

Xa  estamos de volta!!!!O EDLG do IES Celanova xa está traballando en novos proxectos e actividades nas que os alumnos e profesores do centro se impliquen como ata agora ou máis no uso do galego falado e escrito, nas aulas e fóra delas.
Por iso estamos a preparar o noso particular Outono da Lingua, onde os alumnos exporán no taboleiro de EDLG as súas redaccións, poemas propios e poemas de autor cunha temática común: o outono en tódalas súas facetas: fermosas paisaxes, festas populares, gastronomía...
En breve xa vos poderemos amosar o resultado.





Chega o outono

O outono chega moi calado
co seu vestido marrón,
levantando un aire fresco
e anunciando a súa estación.

Dinos adeus o verán
chove e chove sen parar
as árbores sen follas
peladiñas quedarán.

O outono ten un pincel
que pinta o campo dourado,
as nubes as pinta de gris
e o sol píntao de nublado.

Os paxaros en bandada
voan hacia outro lugar
porque teñen moito frío
e aquí non poden piar.




 PERDIDO NOS RECORDOS


         Xoán púxose a camiñar costa arriba cara á praza principal do pobo. Ía unha tarde fresca, xa que estaban case a mediados de novembro, e non dubidou en poñerse abrigo.
         O sitio estaba animado, xa que ese día celebrábase o magosto no lugar.
         Avanzaba o rapaz en absoluta tranquilidade, cando de súpeto, divisou a dúas persoas encarapuchadas e cunha indumentaria completamente negra, que se metían con celeridade por unha canella intransitada.
         Extrañado e en parte asustado, rememorou os feitos con extrema cautela. O medo fixo que arribara antes de tempo nun improvisado lugar, esperando a que pasase o temporal.
         En poco tempo chegou a praza, e alí si que xa non habería problemas, dado que estaba ateigada de xente.
         Nunha beira estaban uns axudantes, que case non daban feito, e no resto do espazo, xente a rebosar de ledicia.
         Algúns cantaban e bailaban ao son dunha música da que Xoán descoñecía o procedencia; outros comían e outros conversaban.
         O rapaz divisou aos seus amigos entre a multitude e púxose a camiñar cara eles, cando de súpeto, un vehículo negro apareceu. Del saíron os dous encarapuchados, que tiraron (coido que era unha mochila), a cadanseu lado.
         A partir dese momento, non hai máis recordos.


David Pereira Rodríguez 3º ESO B




O outono da vida

Ai o outono!!!
de follas vermellas, amarelas
e laranxas.
Ti que as árbores ispes
e engalanas os camiños como uns interminables
sendeiros de lume baixo,
tempo de frío e festas sen fin.
As páxinas do teu libro,
todo o mundo ás recolle para os seus versos ler.
Cando remata o poema da túa vida
Comeza o outono a desaparecer

Cristopher Vadir Alonso Castro 1º ESO A








As árbores espidiñas
sen follas,
sen folliñas.

Os esqueletos de xeo
amosan
os seus outonos,
os seus laios,
os seus soños.

Unha alfombra
cobre o chan,
tapiz de follas caídas,
folliñas
que veñen e van.
Folliñas
lixeiras e secas
fatigadas
de troular.
Folliñas
que bailan
co vento
todos collidos
da man.

Antonio García Teijeiro




Ven  onda nós o outono
da cabalo do aire;
nos camiños da fraga
os ourizos xa abren.


Síntoo chegar contento

da eterna viaxe
enredando entre as follas 
estrando friaxe

Ana Mª Fernández "Ondas de verde e azul" Xerais






OS CAMIÑOS

Fas coas follas camiños,
con cores fas sentimentos
Fas caer os froitos da terra
e nos ofreces os que tes dentro

Ti coidas fermosas paisaxes
que nos regalan poesía e cor
que se visten coas follas
para poder sentir a súa calor










 

Don carballo chora landras
na amencida.

E don Outono baballa
néboa fría.

Don Labrego, de sombreiro,
aplaude a don Castiñeiro
con variña de abelaira.

E don Ourizo da chaira,
como non se ten coa risa,
cáenlle dentes de castaña.

Helena Villar e Xesús."Dona e Don" Árbore-Galaxia